Verlies, ziekte, burn-out of ontslag: er zijn helaas heel wat momenten dat het leven even niet zo leuk is. Iemand uit jouw omgeving maakt een moeilijke tijd door en hij of zij kan jouw steun goed gebruiken. Maar hoe kun je iemand goed steunen als er geen woorden zijn die de pijn verzachten? Je voelt je machteloos. Je wilt wel helpen, maar je kunt niets doen. En zit degene wel op jouw hulp te wachten? Wat als je iets verkeerds zegt? Hoe steun je iemand met verdriet?

Je bent niet de enige die zich wat onzeker kan voelen in moeilijke situaties. Iemand op de juiste manier troosten of steunen vinden veel mensen vaak nog best ingewikkeld. In deze blog geef ik een paar handige tips om wat meer vertrouwen te krijgen als je iemand wilt steunen in situaties waarbij je denkt: hier zijn geen woorden voor.

Maak het bespreekbaar
Het is alsof je een roze olifant ziet rondlopen in de kamer, maar je weet niet of je daar wel over mag praten. Dus doe je net of er geen reusachtig beest aan het rondstampen is. Je zwijgt en begint maar over een heel ander onderwerp te praten.

Deze situatie heb ik zelf maar al te vaak meegemaakt. Ik vond het op zijn zachtst gezegd ontzettend ongemakkelijk. Het maakte me ook verdrietig en boos. Die roze olifant kun je toch niet negeren? Regelmatig hoor ik van mensen om mij heen dat ze er niet over durven te beginnen. Bang dat ik in huilen uitbarst. Of omdat ze mij niet aan de dood van mijn ouders willen herinneren. Maar als je een dierbare bent verloren of ergens anders meezit, dan draag je dit vaak 24/7 met je mee. Door te benoemen wat er speelt erken je iemands verdriet. Hoe lastig je het ook vindt om erover te beginnen, jouw ongemak staat niet in verhouding met hoe ellendig de ander zich misschien voelt.

En met benoemen bedoel ik niet dat je meteen adviezen moet gaan geven of uitgebreid over iemands verdriet moet gaan praten. Je kan ook laten zien dat je meeleeft door bijvoorbeeld een hand op iemands schouder te leggen. Laat merken dat je begrijpt dat iemand verdrietig is. Geef de ruimte en creëer een veilige omgeving waarin het verdriet er mag zijn. Dit zorgt ervoor dat iemand zichzelf kan zijn, geen druk voelt en niet perse over ‘koetjes en kalfjes’ hoeft te praten.

‘Je mag me altijd bellen’
Verwacht geen initiatief van iemand die een moeilijke periode doormaakt. Met het goedbedoelde ‘je mag mij altijd bellen’ leg je initiatief bij de ander. Er is vaak niet genoeg energie om hulp of aandacht te vragen, en dat terwijl hulp vaak wel gewaardeerd wordt. Het is daarom belangrijk om je proactief op te stellen. Biedt iets concreets aan, of doe het gewoon. Ga langs met een boodschappentas vol (gezond) eten, haal degene op voor een fijne wandeling in de natuur, rij iemand naar een afspraak of pas een dagje op de kinderen.

Verwacht niets
Reageert iemand niet op je appjes of wordt er elke keer niet opgenomen als je belt? Voel je niet meteen afgewezen. Verwacht niet dat iemand meteen reageert op je berichten of dat je een bedankje krijgt voor die lieve kaart die je hebt gestuurd…Soms wordt iemand overspoeld met telefoontjes en berichten en heeft degene niet de energie om iedereen te beantwoorden. Ga er maar vanuit dat jouw pogingen tot contact zeker wel worden gewaardeerd. Geef dan ook niet op en laat ook een paar weken/maanden later nog steeds af en toe iets van je horen.

Tot slot
Het is misschien makkelijker om een beste vriend of vriendin te steunen dan een kennis die iets verder van je af staat. Toch is er een ding het allerbelangrijkste in elke situatie en in elke relatie: zwijg niet. Zelfs als je eigenlijk niets te zeggen hebt, kun je dat óók gewoon aangeven: ‘ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik denk aan je en leef met je mee.’ Onthoud goed: het gaat er vooral om dat de ander zich gezien en gesteund voelt. Niemand vraagt om je perfectie, wel om je oprechte medeleven. Dus wees niet bang om het verkeerde te zeggen, maar stap over je ongemak heen en laat iets van je te laten horen. Want een paar kleine woorden of een lief gebaar maakt soms echt het verschil ♡

Heb jij nog meer tips? Deel het in de reacties!

Foto: Lichtpuntjes