Hoe steun je iemand met verdriet?

Verlies, ziekte, burn-out of ontslag: helaas zijn er genoeg momenten waarop het leven even tegen zit. Misschien gaat iemand in jouw omgeving door een moeilijke tijd en wil je er graag voor die persoon zijn. Maar hoe bied je steun wanneer woorden tekortschieten? Het kan voelen alsof je machteloos staat. Je wilt helpen, maar wat kun je doen? En zit de ander wel te wachten op jouw hulp? Wat als je iets verkeerds zegt?

Je bent niet alleen in deze gevoelens van onzekerheid. Velen vinden het lastig om op de juiste manier steun te bieden in moeilijke tijden. In deze blog deel ik enkele tips die je kunnen helpen om met meer vertrouwen steun te bieden, zelfs als je denkt dat er geen woorden zijn.

Maak het bespreekbaar

Het kan voelen alsof er een roze olifant in de kamer is, maar je twijfelt of je het wel over die olifant mag hebben. Dus doe je alsof je het beest niet ziet en begin je over iets anders. Dit scenario heb ik zelf vaak genoeg meegemaakt. Het voelde ongemakkelijk en maakte me soms verdrietig en boos. Die olifant kun je toch niet negeren? Veel mensen durven er niet over te beginnen, bang dat ik in huilen uitbarst of omdat ze me niet willen herinneren aan het verlies van mijn ouders. Maar als je iets moeilijks meemaakt, draag je dat vaak constant met je mee. Door te benoemen wat er speelt, erken je iemands verdriet. Hoe moeilijk je het ook vindt om het gesprek te starten, jouw ongemak weegt niet op tegen hoe de ander zich voelt.

En met benoemen bedoel ik niet dat je direct advies moet geven of uitgebreid over het verdriet moet praten. Je kunt ook laten zien dat je meeleeft door bijvoorbeeld een hand op iemands schouder te leggen. Laat zien dat je begrijpt dat iemand verdrietig is. Geef de ruimte en creëer een veilige omgeving waarin verdriet er mag zijn. Dit helpt iemand om zichzelf te kunnen zijn, zonder druk te voelen om over koetjes en kalfjes te praten.

"Je mag me altijd bellen"

Verwacht niet dat iemand die een moeilijke periode doormaakt zelf initiatief neemt. Met het goedbedoelde “je mag mij altijd bellen” leg je het initiatief bij de ander. Vaak is er niet genoeg energie om hulp of aandacht te vragen, terwijl hulp juist gewaardeerd wordt. Wees daarom proactief. Bied iets concreets aan, of doe het gewoon. Ga langs met een boodschappentas vol eten, haal iemand op voor een wandeling in de natuur, breng iemand naar een afspraak of pas een dagje op de kinderen.

Verwacht niets

Als iemand niet reageert op je berichten of niet opneemt als je belt, voel je dan niet meteen afgewezen. Verwacht niet dat iemand meteen reageert of je bedankt voor een lieve kaart. Soms wordt iemand overspoeld met berichten en heeft hij of zij niet de energie om iedereen te beantwoorden. Ga ervan uit dat jouw pogingen tot contact zeker gewaardeerd worden. Geef niet op en laat ook weken of maanden later nog steeds af en toe iets van je horen.

Tot slot

Het kan makkelijker zijn om een goede vriend of vriendin te steunen dan een kennis die verder van je af staat. Maar in elke situatie en relatie is één ding het belangrijkst: zwijg niet. Zelfs als je eigenlijk niets te zeggen hebt, kun je dat ook gewoon aangeven: “ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik denk aan je en leef met je mee.” Het gaat erom dat de ander zich gezien en gesteund voelt. Niemand vraagt om perfectie, wel om oprecht medeleven. Dus wees niet bang om het verkeerde te zeggen, maar stap over je ongemak heen en laat iets van je horen. Want een paar kleine woorden of een lief gebaar kan soms echt het verschil maken.

In onze webshop vind je verschillende troostcadeaus, kaarten en troostpakketten om direct te versturen naar iemand die wel wat extra liefde kan gebruiken. Neem een kijkje!

Foto: Lichtpuntjes

Het verhaal van Lisa - eigenaresse Lichtpuntjes

Het was de zomer van 2014: Ik zat in de bloei van mijn leven, was net afgestudeerd en de wereld lag aan mijn voeten. Terwijl het voelde alsof voor iedereen om mij heen het leven verder ging was ik bezig met rouwen. Niet solliciteren naar een droombaan of een wereldreis maken maar eindeloos formulieren invullen, een uitvaart regelen en ontelbaar veel zorgen. Het was een periode van overleven met heel veel vallen en langzaam opstaan. Een tijd die ik niet was doorgekomen zonder lichtpuntjes.

Lees hier het hele verhaal van Lisa